De twee kranten ontdekten dat in deze sector meerdere ernstige ongelukken met chemische stoffen hebben plaatsgevonden. Medewerkers werken vaak zonder adequate bescherming met kankerverwekkende stoffen en bij milieuovertredingen komen de bedrijven in tachtig procent van de gevallen weg met een waarschuwing.
Schadelijke stoffen lozen de tankreinigers meestal gewoon via het riool. Vergunningen zijn verouderd en de controle is marginaal. De branche bepaalt bovendien zelf de schadelijkheid van de chemische stoffen.
Na een eerdere publicatie over Claessen Tankcleaning in Venlo kwamen bij zowel NRC als De Limburger tips binnen over andere tankreinigers. De twee kranten besloten gezamenlijk in kaart te brengen of Claessen Tankcleaning een rotte appel is in de sector, of dat de problemen in de hele sector spelen.
De auteurs bekeken alle lozingsvergunningen van tankreinigers om te begrijpen welke stoffen zij mogen lozen en onder welke voorwaarden. De Excelsheets vergeleken ze vervolgens met openbare databases over toxiciteit en schadelijkheid van deze stoffen. Hieruit bleek dat de tankreinigers – met toestemming – duizenden liters gevaarlijke stoffen per dag mogen lozen, en dat de vergunningen sterk verouderd zijn. Bij omgevingsdiensten werden de controlerapporten opgevraagd en zo konden incidenten en overtredingen in kaart worden gebracht.
Ook werden er tientallen interviews gehouden met (oud-)medewerkers, toezichthouders en wetenschappers. Managers van tankreinigers wilden niet geïnterviewd worden nadat zij vanuit de branchevereniging de opdracht hadden kregen om niet met de pers te praten.
