Kern van het onderzoek zijn de meer dan 65 interviews die de journalisten hebben afgenomen met o.a. dakloze EU-burgers, met de Immigratie en Naturalisatiedienst (IND) en de Dienst Terugkeer en Vertrek (DT&V) en met advocaten en zorginstellingen die te maken hebben met (verslaafde) arbeidsmigranten. Omdat het voor het merendeel om Polen en Roemenen gaat is er ook in Polen en Roemenië onderzoek gedaan. Het artikel dat voor Vers Beton is geschreven is daarom ook verschenen op drie andere kanalen: de grootste krant van Polen: Gazeta Wyborcza, een internationaal Engels medium: Balkan Insight en een Roemeens platform: Context.
In de artikelen wordt de hele cyclus geschetst die een arbeidsmigrant die werkloos raakt meemaakt. EU-burgers hebben recht op werk in de landen van de EU. In Nederland komen de werkzoekenden terecht bij uitzendbureaus, en is hun huisvesting afhankelijk van hun baan. Geen werk meer betekent vaak ook geen huisvesting en dan belanden ze op straat. De rondzwervende daklozen, vaak met een alcohol- of drugsprobleem, gaan voor overlast zorgen. En daarmee voldoen ze niet meer aan de voorwaarden voor verblijfsrecht.
Ze worden door actief beleid uitgezet, vaak met een door de overheid gekocht vliegticket. Maar een EU-burger heeft recht op vrij verkeer, dus veel uitgezette burgers keren weer terug. Nederland, of om precies te zijn, bepaalde steden zoals Rotterdam of Tilburg, zijn heel proactief in het opbouwen van dossiers.
Er is kritiek op dit beleid: de dakloosheid wordt in stand gehouden door de manier waarop met arbeidsmigranten wordt omgegaan. Sinds kort zijn er initiatieven om de uitgezette burgers te rehabiliteren in het land van herkomst, maar sommigen zien dit als het verplaatsen van het probleem.
