Onderzoeksjournalist Annegina Randewijk spitte honderden interne documenten door, die het Nederlands Dagblad opvroeg via Woo-verzoeken bij de gemeente Urk en de politie Midden-Nederland. Hieruit bleek onder andere dat de Veiligheidsdriehoek (OM, politie en gemeente) erop aanstuurde ‘voor het weekend een aanhouding te kunnen verrichten’ om zo ‘een dempende werking te krijgen in het openbaar domein’. Hoewel het rechercheteam na een kort verhoor de opgepakte jongen niet als verdachte leek te zien, later volgde een sepot, wordt dit niet meteen naar buiten gebracht. Ook kreeg zijn advocaat geen toegang tot het proces-verbaal en het verhoorverslag. De driehoek communiceerde intern vooral over de eigen positie, maar amper over de veiligheid van het betrokken gezin.
Randewijk wist het vertrouwen van de familie te winnen, waardoor ze hun verhaal met haar deelden en inzage gaven in hun contacten met de instanties. Ook sprak Randewijk betrokkenen zoals de basisschooldirecteur van twee van de kinderen en de man die de Israëlische vlaggen op Urk verkocht. Zo bracht zij de gezinsleden, die na hun vertrek naar een geheime locatie kampen met angststoornissen en depressie en ook de achtergebleven Urkers in beeld. Haar reconstructie werd voor wederhoor voorgelegd aan de teamchef van de politie, zijn commentaar is meegenomen in het artikel. De gemeente Urk wilde niet reageren.
